در ادامه به برخی از دغدغههای متداول میپردازیم که ممکن است در هر یک از این دو بخش برای دستاندرکاران سلامت روان، هنگام استفاده از شبکههای اجتماعی در زمینه اصول اخلاقی اتفاق افتد. با ما در مجله تجربه زندگی همراه باشید.
در دنیایی که به سرعت به سمت فضای مجازی پیش رفته است، موفقیت در کسبوکار بدون استفاده از یکی از شبکههای اجتماعی تقریباً غیرممکن است. شما ممکن است از شبکههای اجتماعی به منظور بازاریابی در حرفه خود، ارتباط با سایر همکاران، یافتن فرصتهایی برای ادامه تحصیل و یا برقراری ارتباط با کسانی که نیازمند خدمات شما هستند استفاده کنید؛ اما در هر صورت ممکن است درباره برخی مسائل اخلاقی که به دنبال استفاده از این شبکهها مطرح میشوند دغدغههایی نیز داشته باشید.
اصول اخلاقی درمانگران
استفاده از شبکههای مجازی برای درمانگران و فعالان حوزه سلامت روان به دو بخش تقسیم میشود؛ اول استفاده شخصی و خصوصی از شبکههای مجازی به منظور به اشتراک گذاشتن زندگی شخصیشان با اعضای خانواده و دوستان نزدیک و دوم استفاده از شبکههای اجتماعی در جهت ارتباط با مراجعان، انتشار ایدهها و افکار به صورت عمومیتر و برگزاری جلسات رواندرمانی آنلاین.
حریم قائل شدن در فضای مجازی
شبکههای اجتماعی در دنیای امروز یکی از مهمترین و کاربردیترین ابزار برای معرفی شما به مراجعان بیشتر هستند. شما چه رواندرمانی را به صورت حضوری انجام دهید و چه رواندرمانی آنلاین را آغاز کرده باشید، احتمالاً میخواهید به تمام کانالهای موجود رجوع کنید تا بیشترین بازدید را داشته باشید. امروز بیشتر فرصتهای بازاریابی به صورت آنلاین در شبکههای اجتماعی مانند: اینستاگرام، فیسبوک و توییتر در دسترس هستند.
داشتن یک حساب کاربری در فیسبوک بسیار رایج است. بیشتر از 2 میلیارد نفر در دنیا، و 68% از آمریکاییها هر ماه از فیسبوک استفاده میکنند. توییتر ماهانه بیشتر از 300 میلیون کاربر دارد و بسیاری از درمانگران از توییتر برای بازاریابی استفاده میکنند. البته آمار فوق ترجمهای از یک وبسایت آمریکایی است و بیشتر به آمار استفاده از شبکههای اجتماعی در آمریکا اشاره دارد. در ایران به دلیل شرایط اینترنت این آمار کمی متفاوت است و یکی از شبکههای اجتماعی رایج که استفاده زیادی در زمینه بازاریابی نیز در آن میشود «اینستاگرام» است.
اگر شما از این شبکهها یا سایر کانالهای موجود استفاده میکنید توصیه میشود که صفحهای حرفهای و کاری ایجاد کرده و این موضوع را در صفحهتان کاملاً مشخص کنید؛ سپس با استفاده از ابزارهای حریم خصوصی، صفحه شخصی خود (صفحهای که در آن دوستان و اعضای خانواده شما هستند) را تا جایی که میتوانید خصوصی کنید. این کار ممکن است نتواند مانع مراجعانی بشود که در فضای مجازی به دنبال شما هستند؛ اما میتواند اطلاعات قابل دسترس برای آنها را محدود کند. میتوانید با ابزار خصوصیسازی هرچه را که پست میکنید فقط برای دوستان قابل دسترس کنید یا برای هر پست جدید مجدد تنظیماتی را اعمال کنید.
استفاده از زبان تخصصی میتواند باعث تصویر حرفهایتر شما شود.
اگر در ارتباطات شخصیتان به تعداد زیاد از علامت تعجب یا صورتک خندان و سایر ایموجیها یا کلمات غیر مؤدبانه و ناسزا استفاده میکنید، توصیه میشود در حساب کاریتان کلمات مناسب به کار ببرید و از زبان روزمره و معمول اینترنت دوری کنید. در جلسات درمانی، شما ممکن است بخواهید در برخورد با مراجع، خودِ واقعیتان باشید تا آنها را تشویق کنید که خود واقعیشان را در جلسات درمان نشان دهند. بسیاری از درمانگران معتقدند: کلمات ناسزا و یا هر چیز دیگر که به کلمات روزانه آنها اضافه شود، در جلسات درمانی میتواند در دستیابی به این هدف کمک کند و ارتباط درمانی را گسترش دهد. با وجود این بهتر است که اجازه دهید مراجع فلسفه شما را در جلسه بشناسد و شما بتوانید توضیحات لازم را به او ارائه دهید تا اینکه از طریق حساب کاربریتان که در واقع نوعی معرفی اولیه شما است، متوجه این موضوع شود.
شأن کاری را در پستهایتان حفظ کنید.
به اشتراک گذاشتن پستهای حاوی تصاویر و مطالب سازنده خوب است؛ اما توصیه میشود که تصاویر خصوصی، حتی تصاویر مثبت و شاد (مانند: بچه گربه جدیدتان) را در صفحه خصوصتان به اشتراک نگذارید. افرادی که از صفحه شما بازدید میکنند مشکلات متعددی دارند. قبل از گذاشتن پست حتماً در نظر بگیرید که آیا محتوای آن تأثیر منفی روی فردی که در رنج است دارد یا خیر. اگر این احتمال وجود دارد این پست را در صفحه کاریتان به اشتراک نگذارید.
وقتی که مراجع درخواست دوستی (فالوریکوئست) میفرستد
پس از مدتی از آغاز درمان بالاخره مراجع شما ممکن است درخواست دوستی در شبکههای اجتماعی برای شما بفرستد. هیچ اصل اخلاقی به طور خاص مانع پذیرش این درخواست نیست؛ اما به توصیه دستورالعملهای انجمن روانشناسی آمریکا و اصول اخلاقی متخصصان سلامت روان بهتر است که با مراجع خود در شبکههای اجتماعی دوست نباشید.
مردم اغلب در حسابهای کاربریشان در شبکههای اجتماعی اطلاعات زیادی را درباره خودشان افشا میکنند. اگر با مراجع خود در شبکههای اجتماعی دوست شوید، احتمال دارد تا از اطلاعاتی که او راجع به زندگیاش با شما در میان نگذاشته آگاه شوید و ممکن است مراجعان وقتی که درخواست دوستی میفرستادند، از این موضوع آگاه نبوده باشند. آنها نیز ممکن است از اطلاعاتی درباره شما آگاهی پیدا کنند که شما در چارچوب ارتباط درمانی با آنها در میان نگذاشتهاید.
دسترسی به چنین سطحی از اطلاعات شخصی، میتواند تا حد زیادی ارتباط را برای هر دو طرف تحت تأثیر قرار دهد. اگر شما هم در اینترنت به جستجوی اسم مراجعتان بپردازید، باز این موضوع حائز اهمیت خواهد بود. اگر واقعاً نگران امنیت آنها باشید، ممکن است این کار ضروری باشد؛ اما در بیشتر موارد این کار توصیه نمیشود و شایسته نیست.
ممکن است شما نگران این باشید که نپذیرفتن درخواست دوستی مراجعتان، احساسات او را جریحهدار کند یا باعث شود فکر کند که او برای شما اهمیت ندارد. مراجعی که بسیار آسیبپذیر است احتمالاً واکنشی منفیتر نشان خواهد داد. اگر در مورد شبکههای اجتماعی اصولی را مشخص کنید و آنها را در جلسه اول با مراجعتان در میان بگذارید این کار میتواند مانع دور شدن شما ازمراجعتان شود؛ به این شکل، احتمالاً مشکل فرستادن درخواست دوستی برطرف خواهد شد. در اصول خود متذکر شوید که برای محرمانه نگهداشتن اسرار و داشتن یک رابطه درمانی مؤثر با مراجع، هیچ گاه درخواست دوستی در شبکههای اجتماعی را نمیپذیرید.
برخی از مراجعان ممکن است درک درستی از رابطه درمانی نداشته باشند؛ بنابراین باید به آنها یادآور شویم که بسیاری از درمانگران با مراجعانشان پیوندی قوی برقرار میکنند؛ در حالیکه این پیوند با ارتباط دوستی شخصی متفاوت است.
بازاریابی و انجام رواندرمانی با حفظ اصول اخلاقی درمانگران
تا اینجا به نکاتی پرداختیم که بهتر است درباره رفتار خود به عنوان یک فرد حقیقی، در صفحات شخصیتان در شبکههای اجتماعی، توجه کنید؛ اما شبکههای اجتماعی و رواندرمانی به طریق دیگری نیز به یکدیگر مربوط میشوند و آن زمانی است که شما میخواهید از شبکه های اجتماعی و اینترنت به عنوان بستری برای شناساندن خود به عنوان یک درمانگر به دیگران استفاده کنید و یا جلسات درمانی آنلاین خود را در این بستر برگزار کنید.
فعالیت حرفهای با هویت یک درمانگر در شبکههای اجتماعی
اصول اخلاقی درمانگران با رفتار شخصی آنها در فضای مجازی باید کاملا متفاوت باشد. درمانگران باید از این موضوع آگاه باشند که فعالیت در شبکههای اجتماعی میتواند مرز بین زندگی شخصی و حرفهای فرد را بر هم زند. درمانگران حرفهای تأثیر احتمالی این فعالیتها را بر ارتباطات حرفهایشان در نظر میگیرند.
قدم اول این است که هنگام ایجاد صفحه کاری در شبکههای اجتماعی، به آن به چشم کارت ویزیت یا تبلیغ کاری نگاه کنید. به عبارت دیگر شما با صفحهای که در شبکهاجتماعی دارید خود را به مراجعان آینده معرفی میکنید.
برای داشتن یک صفحه کاری به عنوان یک رواندرمانگر و شروع رواندرمانی آنلاین، به توصیههای زیر درباره اصول کسب و کار اینترنتی برای درمانگران توجه کنید.
به یاد داشته باشید که نظرات و لایکهای شما اغلب در معرض دید عموم هستند
همه از تنظیمات حریم خصوصی استفاده نمیکنند. اگر شما پستی را لایک کنید یا نظر خود را بنویسید هر کسی میتواند آن را ببیند. بهترین اقدام اینجا احتمالاً این است که شما فقط در پستهای تخصصی که مستقیماً به خدمات و درمانهای روانی مربوط میشوند نظرات خود را بنویسید یا آنها را لایک کنید. در این مورد توصیه میشود احتیاط را رعایت فرمایید. حتی اگر هیچ اطلاعاتی از مراجعان افشا نمیکنید این موضوع را در نظر بگیرید که آیا ممکن است کلمات شما باعث شوند دیگران فردی را که در موقعیت درمان است شناسایی کنند یا خیر. اگر کوچکترین احتمالی میدهید که اینگونه باشد کامنت و نظر خود را بازبینی کنید. به طور خلاصه با احتیاط پستها را لایک کنید؛ حتی پستهای سایر درمانگران را و این موضوع را در نظر داشته باشید که نظرات و لایکهای شما چه بازتابی بر شما و اقدامات درمانیتان دارد.
با سایر درمانگران با دقت تعامل کنید
ایجاد یک شبکه اجتماعی متشکل از سایر دستاندرکاران حوزه سلامت روان میتواند روشی عالی برای استفاده حرفهای از شبکههای اجتماعی باشد، اما باید آگاهیتان را در زمینه اصول اخلاقی بالا ببرید؛ مثلاً اگر درمانگر دیگری اطلاعاتی را از مراجعی به اشتراک میگذارد که اصل محرمانه بودن را نقض میکند، پاسخ علنی ندهید. در عوض نگرانی خود را با آن درمانگر از طریق پیام خصوصی در میان بگذارید.
از تعامل با پستهای غیرحرفهای دوری کنید
اگر درمانگری در صفحه خود مطلبی را به اشتراک گذاشته که شما فکر میکنید بیشتر خصوصی است تا حرفهای، نادیده گرفتن این پست احتمالاً بهترین کاریست که میتوان انجام داد. همانطور که در بالا اشاره شد گزینه بهتر این است که از طریق پیام خصوصی دلیل نامناسب بودن پست از نظر شما را به اطلاع آن درمانگر برسانید، البته اگر به انجام این کار تمایل دارید.
از دریافت پیام خودداری کنید
شما میتوانید تنظیمات صفحه خود را به گونهای قرار دهید تا امکان دریافت پیام را داشته باشید؛ اما میتوانید آن را مسدود هم بکنید. از آنجا که تبادل پیام در شبکههای اجتماعی معمولا حرفهای وی محرمانه نیست، شما ممکن است بخواهید که مراجعان آینده برایتان پیامی نفرستند که حاوی اطلاعات حساس راجع به سلامت روانشان باشد. در عوض اطلاعات تماس خود را به شکل واضح روی پیج کاریتان قرار دهید. شماره تلفن و آدرس ایمیلتان را قرار دهید (البته اگر مکاتبه از طریق ایمیل را میپذیرید.) مراجعان را تشویق کنید تا از این راهها با شما در تماس باشند.
وقتی پستی را میگذارید که بعداً از گذاشتن آن پشیمان میشوید
رواندرمانگران انسان هستند و همه انسانها اشتباه میکنند. از اشتباهات رایج در اینترنت این است که شما پستی را بگذارید و بعداً پشیمان شوید. البته میتوانید آن را پاک کنید؛ اما اغلب افراد بسیاری، شاید صدها نفر آن را دیدهاند. شاید شما وارد بحثی با درمانگر دیگری شدید که در معرض دید عموم است و برخی از این تبادل نظرها به سمت افراد غیرمتخصص تغییر مسیر میدهند. شاید کلماتی که در یکی از پستهای تصویری به کار بردهاید یا اظهار نظری که ضمیمه آن کردید روی کسی تأثیر بدی بگذارد یا این نظر حساسیت لازم را نداشته باشد ممکن است کامنتی که در یک صفحه گذاشتید، گرایش سیاسی شما را نشان داده و موجب ناراحتی شخصی شده که در حال انجام درمان با شماست.
مهم نیست که در کدام موقعیت هستید باید قبل از اینکه واکنش هیجانی بدهید عقبنشینی کنید. اول از خود بپرسید که آیا واقعاً اشتباه کردید یا ناراحتی آن شخص بیجاست یا قصد آزار شما در اینترنت را دارد؛ مثلاً ابراز ناامیدی از اینکه افراد دارای مشکلات روانی در دولت کنونی به سختی میتوانند از پس هزینههای درمانشان برآیند پست مطلوبی نیست که بخواهید آن را در معرض دید عموم قرار دهید؛ اما لزوماً نادرست و خطرناک هم نیست. همین قدر که به آرامی پست را پاک کنید و مشکل ناپدید شود کافیست.
شاید برای پستهای دیگر به عذرخواهی نیاز باشد. پستهایی که تراجنسیتیها و افراد با جنسیت متفاوت را به رسمیت نمیشناسند یا پستهایی که قربانیان تجاوز را به طور ضمنی نکوهش میکنند، نباید فقط حذف شوند. یک پست جدید بگذارید تا دنبالکنندگان شما بدانند نمیدانستید محتوای پست نامناسب بوده است. صادقانه معذرتخواهی کنید و تصدیق کنید که اشتباه کردید.
برگزاری جلسات رواندرمانی آنلاین در شبکههای اجتماعی
پیشرفت تکنولوژی و تغییر شرایط زندگی در جوامع مختلف ایجاب میکند که روز به روز افراد بیشتری در نقاط مختلف دنیا به برگزاری جلسات رواندرمانی آنلاین روی بیاورند. در کشور ما هم امروز نسبت به گذشته برگزاری جلسات از راه دور و به صورت آنلاین رواج بیشتری یافته است. هر درمانگر متبحری که به صورت آنلاین کار میکند حداقل به کمترین استانداردها و اقداماتی که در ادامه اشاره خواهد شد، پایبند است تا کارش در چارچوب اصول اخلاقی قرار بگیرد.
درمانگران از اصول اخلاقی خودشان و شبکههای اجتماعی درک کافی دارند و میتوانند آنها را در رفتار حرفهای خود در کار آنلاین ادغام کنند. شما نیز بهتر است به عنوان یک درمانگر، از این موضوع آگاهی داشته باشید. در ادامه به نکاتی میپردازیم که توجه به آنها میتواند شما را از چارچوبها و اصول اخلاقی استفاده از شبکههای اجتماعی در برگزاری جلسات رواندرمانی آگاه کند.
اصول اخلاقی حاکم و مرتبط با مراقبت بالینی و شبکههای اجتماعی
۱- محرمانه بودن: درمانگران میدانند که اولین وظیفه آنها محرمانه نگهداشتن اسرار مراجع خود است و میدانند که این یعنی آنها همچنین باید حافظ اطلاعات محرمانه ثبت شده در هر رسانهای باشند. به این موضوع در بخش مربوط به صفحات شخصی و حرفهای درمانگران در شبکههای اجتماعی نیز پرداختیم. بهتر است پیش از برگزاری جلسات آنلاین، مراجع خود را از این مساله آگاه کنید و از او بخواهید تا به محرمانه نگه داشتن اطلاعات از سوی خودش نیز دقت داشته باشد چرا که ارتباط درمانی یک ارتباط دو طرفه است.
۲- اظهار نظر: درمانگران از مراجعان کنونی و افراد دیگری که در برابر اعمال نفوذ ناروا آسیبپذیرند، درخواست نمیکنند تا نظرشان را درباره کار درمانگر در جایی بیان و ثبت کنند. از آنجایی که مراجعان گذشته ممکن است دوباره به درمان بازگردند، درمانگرانی که میخواهند جانب احتیاط را رعایت کنند تا از مراجعان سوء استفاده نشود، از مراجعان گذشته درخواست ثبت نظر نمیکنند.
۳- رضایت آگاهانه: هنگامی که درمانگران به صورت حضوری یا مجازی خدمات رواندرمانی و مشاوره ارائه میدهند باید در ابتدای درمان با کلامی قابل درک، رضایت آگاهانه فرد یا افرادی که این خدمات را دریافت میکنند کسب کنند. این رضایت شامل اطلاعاتی راجع به نوع درمان، دستمزد، ورود شخص سوم به روند درمان و حدود محرمانه بودن اطلاعات است. باید به مراجع فرصت کافی داده شود تا درباره خدمات دریافتی امکان پرسش و پاسخ داشته باشد.
۴- به حداقل رساندن ایجاد مزاحمت در حریم خصوصی: درمانگران اطلاعات محرمانه را در حسابهای کاربریشان در شبکههای اجتماعی قرار نمیدهند. آنها درباره موارد محرمانه فقط به دلایل حرفهای و علمی صحیح و با کسانی که با کارشان مرتبط هستند، صحبت میکنند. (مثلاً گرفتن مشاوره بالینی رسمی درباره مراجع که در محیط خصوصی انجام و ثبت میشود و در محیطی که در معرض دید عموم قرار داشته باشد بایگانی نمیشود.) درمانگران در گزارشها و درخواستهای راهنمایی فقط اطلاعاتی را ذکر میکنند که مرتبط به موضوع درخواستشان است. در صورت نیاز به تحقیق و راهنمایی گرفتن باید جزئیات افشاگری اطلاعات را هنگام جلب رضایت آگاهانه به اطلاع مراجع برسانند.
۵- آغاز ارتباط حرفهای: درمانگران میدانند که ارتباطات محرمانه در معرض دید عموم اتفاق نمیافتند و سعی دارند که هر نوع ایجاد مزاحمتی در حریم خصوصی را به حداقل برسانند که شامل تماس افراد در گروههای عمومی مانند فیسبوک، توییتر، کامنتهای وبلاگها و غیره میشود. آنها تلاش میکنند که این مکالمات را به انجمنهای خصوصی هدایت کنند و این کار را بدون جلب توجه به این واقعیت که افراد برای خدمات رواندرمانی با آنها تماس میگیرند انجام میدهند.
۶- ثبت و نگهداری اطلاعات: درمانگران اطلاعات مربوط به کارشان را برای سهولت درمان مراجع، توسط خودشان یا درمانگر دیگر و همچنین برای مواقعی که باید پاسخگوی قانون باشند، ثبت و نگهداری میکنند.
تعاملات شبکههای اجتماعی ممکن است به محرمانه بودن اطلاعات مربوط به مراجع و جلسات درمان لطمه وارد کند؛ از این رو بهتر است به این نکات نیز توجه داشته باشید.
پستها و فعالیتهای شخصی که با فعالیت حرفهای درمانگر ادغام شدهاند:
درمانگران میدانند که مطرح کردن مسائل بالینی در توییتها، به روزرسانی استاتوسها و پستهای وبلاگشان چه معنایی خواهد داشت و نیز میدانند که ممکن است افراد غیرمتخصص بسیاری، این پیامها را بخوانند. روانشناسان از این موضوع آگاهند که حتی اطلاعات تغییرداده شده میتوانند جزئیات کافی برای شناسایی یک مراجع از طرف دیگران را فراهم کند. درمانگران میدانند پیامهایی که در صفحات کاری یا شخصیشان نوشته میشوند ممکن است بایگانی شوند و افرادی به این اطلاعات دسترسی پیدا کنند که درمانگر اجازه افشای اطلاعات محرمانه به آنها را نداشته است؛ بنابراین درمانگران رفتارشان را بر این اساس تنظیم میکنند. اگر قرار است درباره مراجعی در اینترنت از دیگران مشاورهای بگیرید که حاوی اطلاعات مراجع است حتی اگر اطلاعات کاملاً از دید پنهان هستند این کار باید در محیطی امن و کدگذاری شده (یا شبیه آن) انجام شود.
سایتهای ثبت نظرات مشتری
درمانگران از این موضوع آگاه هستند که نامشان ممکن است روی برخی سایتهایی قرار بگیرد که نظرات مشتریان را ثبت میکنند و ممکن است از مراجعانشان خواسته شود تا نظر خود را ثبت کنند. درمانگران از مراجعان نمیخواهند که نظرشان را ثبت کنند همچنین روانشناسان میدانند که نمیتوانند به هیچ نظر ثبت شدهای پاسخ دهند و با این کار مراجع بودن آن فرد را تأیید کنند.
مشورت درمانگر با سوپرویژن
درمانگران با توجه به محدودیتهای دانش خود کار میکنند؛ آنها به دنبال کسب دانش و آموزش دیدن و سوپرویژن هستند، همچنن با سایر متخصصان در صورت لزوم مشورت میکنند. درمانگران متوجه هستند که دانش و سهولت شبکههای اجتماعی فرد را از آموزش دیدن و داشتن سوپروایزر در اقدامات درمانی معاف نمیکند و خدمات درمانی آنلاین نیز از این قاعده مستثنی نیست.
آموزش دیدن، کسب دانش و کار کردن تحت نظارت و راهنمایی (سوپرویژن) در زمینه سلامت روان و فناوری، از مهمترین عوامل برای ارائه یک درمان استاندارد در کل دنیا محسوب میشود. درمانگران تشویق میشوند تا مهارت و صلاحیت خود را از طریق آموزش تخصصی رسمی به وسیله کار آنلاین، مطالعه کتاب، مطالعه ادبیات، پژوهشِ داوری شده و رسانههای محبوب ابراز کنند. حمایت سوپرویژن بالینی و یا همکاران برای درمانگرانی که نمیتوانند در موقعیت خاصی به تنهایی کار کنند الزامیست و برای سایر درمانگران نیز قویا توصیه میشود.
صفحه معرفی درمانگر
متخصصان در وبسایت یا صفحاتشان در شبکههای اجتماعی اطلاعات لازم و مرتبط با اقدامات درمانی تخصصیشان را قرار میدهند.
وبسایتهایی که به عموم مردم، مراجعان احتمالی یا مراجعان کنونی و سایر متخصصان اطلاع رسانی میکنند بهتر است حاوی اطلاعات زیر باشند:
اطلاعاتی راجع به مداخله در بحران: ممکن است برخی افراد در اینترنت به دنبال کمک فوری باشند. متخصصان اطلاعات مربوط به مداخله در بحران را در صفحه خود قرار میدهند. متخصصان میدانند افرادی که در شرایط بحرانی هستند از نقاط مختلف دنیا از صفحه آنها بازدید میکنند. ارائه منابع جهانی، بهترین اقدام ممکن است.
اطلاعات تماس درمانگران: متخصصان اطلاعات تماسشان مانند ایمیل، آدرس پستی، شماره تلفن را در صفحه یا سایت قرار میدهند. اگرچه توصیه نمیشود که آدرس پستی درمانگر آدرس محل سکونتش باشد، مراجعان برای مکاتبات رسمی مانند: درخواست خسارت یا احضاریه که نیاز به امضای دریافتکننده نامه دارند باید یک آدرس پست در اختیار داشته باشند. درمانگران مدت زمان انتظار برای پاسخگویی به ایمیل یا پیام صوتی را نیز ذکر میکنند. بهترین زمان برای کسب اطلاعات درمانی دو روز کاریی است.
تحصیلات درمانگر و اطلاعات درباره پروانه کسب و/یا گواهینامه: درمانگران فهرستی از مدارک، گواهینامهها و مجوزهای خود را با شمارههای مربوط به آنها تهیه میکنند. اگر سازمان ارائه دهنده جواز یا یک متخصص، وبسایتی دارند که عموم مردم با مراجعه به آن میتوانند صحت اطلاعات درمانگر را رؤیت کنند، باید لینک مورد نظر آن مدارک که مستقیماً به وبسایت تأییدکننده متصل میشود در اختیار همه قرار بگیرد.
شرایط استفاده، اصول مرتبط با حریم خصوصی و قوانین شبکههای اجتماعی: شرایط استفاده همه یا برخی از آنها، که همان رضایت آگاهانه درمانگر از مراجعان است، به صورت یک صفحه مجزا یا یک سند قابل دانلود در وبسایت درمانگر موجود است. قوانین مربوط به حفظ حریم خصوصی درمانگر نیز به همین طریق قابل دسترس و حاوی اطلاعات زیر است:
آیا امکان استفاده از ایمیل وجود دارد و اگر بله به چه صورت. اطلاعات کارت اعتباری چه طور استفاده و ذخیره میشوند و آیا گزاراشهای مربوط به مراجعان ثبت میشوند یا خیر.
درمانگران باید اطمینان ایجاد کنند که تابع قانون حفاظت از اطلاعات و سایر قوانین حاکم هستند. اطلاعات کاربردی در زمینه حفظ حریم خصوصی و رازنگهداری که برای کسب رضایت مراجع الزامیست نیز باید در وبسایت درج شود. درمانگرانی که در شبکههای اجتماعی حساب کاربری شغلی دارند درباره استفاده حرفهایشان از این خدمات در آغاز درمان اطلاعاتی را به مراجع میدهند.
اطلاعات کدگذاریشده درباره درمان و نحوه پرداخت دستمزد: درمانگران روشهای کدگذاری شده و امنی را برای برقراری ارتباط درمانی و تبادلات مالی پیشنهاد میدهند؛ مانند ایمیل یا برنامههای مخصوص گفتگو که در سایت درمانگر (کلینیک مجازی یا مختص درمانگر) تعبیه شدهاند. روشهای پرداخت نیز از طریق قسمت اطلاعات مالی یا خود درمانگر توضیح داده میشوند.
درمانگران طی فرآیندی رضایت آگاهانه مراجع را جلب میکنند.
زمانی که مراجع به فکر دسترسی به خدمات درمانی میافتد فرآیند کسب رضایت آگاهانه آغاز میشود. بنابراین اطلاعات دقیق و واضح در اینباره در سایت درمانگر موجود است. در طی فرآیند جلب رضایت آگاهانه مراجع باید تأیید رسمی خودش را به درمانگر ابلاغ کند. این تأیید از طریق کانالهای کدگذاری شده دریافت میشود. محتوای رضایت آگاهانه در طول دوره درمانی در صورت لزوم و مورد بازبینی قرار میگیرد.
موضوعات زیر در جلب رضایت آگاهانه باید توضیح داده شوند:
● نوع و روند درمان.
● هزینه درمان.
● ورود نفر سوم به روند درمان و حد و مرز رازنگهداری.
● بیان انتظارات در این باره که تعامل درمانگر با مراجع در شبکههای اجتماعی چگونه خواهد بود.
● راهنمایی مراجعان جهت درک مخاطرات قانونی ارتباط آنلاین (ثبت اطلاعات، رازنگه داری و غیره).
● توضیح به مراجعان درباره درک منحصر به فرد بودن ارتباط درمانی.
● همچنین باید به مراجعان وقت داده شود تا سؤالاتشان را درباره خدمات درمانگر بپرسند و پاسخ دریافت کنند.
سخن پایانی
جستجو در اینترنت و یافتن اینکه چهطور بهترین انتخاب را برای رواندرمانی آنلاین داشته باشید، برای بسیاری افراد دشوار است؛ اما لزوماً نباید این طور باشد. در این مطلب به روشهایی اشاره داشتیم که با کمک آنها میتوانید درمانگر مناسب و حرفهای برای رواندرمانی انتخاب کنید. میتوانید سوالات خود در اینباره را از ما در بخش دیدگاه بپرسید.
منابع:
دیدگاهتان را بنویسید